Gezelligheid alom
Door: Hennie
Blijf op de hoogte en volg Hennie
01 Juni 2022 | Kenia, Kisumu
Het was afgelopen week behoorlijk aanpezen voor zowel de leerlingen als ons. We wilden graag dat de meisjes, die vanwege hun handicap of verstandelijke beperking niet instaat zijn een tasje te maken, er toch een geven. Zij die dat wel konden maakten er soms twee en ook wij zaten vaak 's avonds nog wat te werken. Het resultaat? Bijna dertig fleurige tasjes, genoeg voor allemaal. Vanmorgen allemaal blije en trotse gezichten, een feest om op de foto te gaan.
De vorige keer vertelde ik al iets over Margareth, zij heeft hier de opleiding voltooid en woont samen met Jerian in een piepklein huisje, niet veel meer dan een schuurtje. In de kleine ruimte wordt gekookt, gewerkt en gestudeerd. Ze kunnen een beetje hulp goed gebruiken. Samen met Margareth klim ik op een morgen op de piki piki (brommertaxi), ook zij krijgt vier rollen materiaal voor het vlechten van mandjes. Met z'n drieën zijn ze in hun vrije tijd druk met het maken van de mandjes en zgn. 'flowers' die Margareth op marktdagen in Sondu probeert te verkopen. Corrie en ik gaan een keer kijken hoe ze dat doet. Lopend gaat ze met haar koopwaar door het stadje, bekijks heeft ze wel maar het is blijkbaar nog te vroeg. Eerst moeten de vrouwen zelf hun handeltje kwijt. Hebben ze een goede dag dan willen ze weleens een 'flower' aanschaffen. Hier is het eigenlijk een luxe artikel. Mandjes verkopen is een betere handel. Later op de middag wanneer ik Jerian een handje help met bloeddruk en koorts opmeten van patiënten die de dokter bezoeken, komt Margareth blij binnen. Ze heeft alle vijf 'flowers' verkocht plus de twee gevlochten mandjes waar ze haar koopwaar in had. Jerian is niet zo enthousiast, bij navraag ontdekt ze dat de mandjes onder de prijs verkocht zijn en dat is niet de bedoeling. Een business vrouwtje hoor, daar kan Margareth nog wat van leren. Aan de slimme Jerian die ook haar mondje op de goede plek heeft, heeft ze in ieder geval een geweldig voorbeeld.
Op zondagmorgen gaan we bij hen op bezoek en omdat ze buurtjes zijn van Erik en Mirjam wippen we daar eerst even binnen met voor iedereen een lolly. Ook de volwassenen zijn er gek op haha... Voor de lunch bakten we een stapel pannenkoeken, die smakelijk in de kleine ruimte worden opgepeuzeld.
Gisteren vierden we met alle dames een verlate 'Vrouwendag' met een heerlijk etentje, en tot slot slot zang en dans, een vrolijke boel. Speeches en cadeautjes horen daar ook bij, wat altijd wat ongemakkelijk voelt, maar het is hun manier om te laten merken hoezeer ze het waarderen. En… natuurlijk moeten we volgend jaar weer komen! 'k Doe de toezegging dat wanneer in december bij controle alles goed lijkt, ik plannen zal maken, eea is natuurlijk wel onzeker ivm corona. Maar dat ik nog eens terug wil, is zo klaar als een klontje. Een heerlijk klimaat, hartelijke mensen en vooral prachtig werk om met de meisjes en kinderen iets te doen wat enorm veel voldoening geeft!
Twee jaar lang heb ik uit voorzorg nauwelijks mensen aangeraakt. Eerst door corona, later vanwege mijn kwetsbaarheid door de chemo en de laatste maanden omdat ik graag gezond wilde blijven voor de reis hierheen. Eenmaal in Nyabondo was het handen schudden weer normaal en ontkwam ik niet aan alle omhelzingen. De mensen in en ook buiten het centrum waren blij verrast mij te zien; de leraren van de 'Special School' iets verderop, een vrouw op de markt die met uitgestoken hand op mij af komt ; “Yes you are the mother of…?” “Francis” antwoord ze met stralende ogen. Dr. Nyakinda de orthopedisch chirurg die een dag kwam om wat operaties uit te voeren, 'k verdwijn in zijn armen, evenals in die van Patrice de anesthesist. Een en al vrolijkheid. Het echtpaar Guideon en Naomi die ik al ken zolang ik hier kom met hun dochter die ook Hennie heet. En nog zoveel meer, teveel om op te noemen. Het was weer vertrouwd en heerlijk THUIS!
Nu afscheid nemen en donderdagavond hopen we laat weer thuis te zijn. Het was de moeite waard, jammer dat het zo kort was, 'k had graag langer gebleven maar voor nu is het goed zo. En wat was het fijn om Corrie mee te hebben. Straks thuis de voorbereidingen om eind juni met mijn tentje naar Terschelling te gaan. Iets waar ik ook verlangend naar uitkijk! Lieve mensen dank voor jullie meeleven, we zien of horen vast van elkaar de komende tijd en 'k wens jullie allemaal een heel mooie zomer toe! Warme groetjes Hennie
PS de geplaatste foto's zijn voor jullie niet te zijn ben ik bang, weet niet waar dat aan ligt, erg jammer! 'k Probeer ze opnieuw te plaatsen!
-
31 Mei 2022 - 12:03
Atty:
Zo fijn dat je een mooie tijd gehad hebt Hennie. Ik lees hoe je geniet en blij bent. Je kunt prachtig schrijven dus wij genieten mee!
Veel sterkte met het afscheid, een goede terugreis en een behouden thuiskomst gewenst. Liefs Atty -
31 Mei 2022 - 12:17
Annette:
Ik sluit bij Atty aan!! Heerlijk en nu pas kon ik de foto,s zien!!
Goede terugreis! Sterkte op schiphol! -
31 Mei 2022 - 12:28
Elly Aling:
Ha Hennie,
Wat geweldig zo'n mooi verslag te kunnen lezen.
.... Natuurlijk is deze periode omgevlogen en nu weer proberen reisvaardig te zijn voor retourreis.
Geplaatste foto's.......? Of er geen jaren tussen zaten.
Goede terugreis en hopen dat je mét tent weer tzt heerlijk mag genieten op Terschelling. Wij zijn paar weken hiervan retour.
Alle goeds van ons -
31 Mei 2022 - 15:51
Christiana Van De Velde:
Dank Hennie, Dat we mee konden genieten, en wat heerlijk dat je dit kon doen. En ik kan me indenken dat het zoveel “goed” deed, al die gemeende omhelzingen. Goede terugreis, ook dat samen doen is heel gezellig. En dan heel veel nagenieten en op naar Terschelling. Wij waren een klein weekje bij een neef in Madrid en dat was ook een feest. Wat kunnen mensen toch veel aan elkaar hebben. Liefs
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
